Bnej Jisrael en de 70 volkeren

Geschreven door Devorah

Charediem [orthodoxen] en seculiere Joden: het beeld van Israel.

Er zijn 70 families met 70 paden die samen de grote Familie van de Mensheid uitmaken. En ieder individu heeft zijn of haar pad binnen een pad, maar er is een universele basis voor ons allen.

Hasjem heeft grenzen voor de volkeren bepaald volgens het aantal van de Bnej Jisrael [Dwariem/Deut. 32:8]. Dit geeft aan dat er een verband bestaat tussen de Bnej Jisrael en de niet-Joodse volkeren. Rasji zegt: “Omwille van de 70 leden van de Kinderen van Jisrael, die afdaalden naar Egypte, bepaalde Hij de grenzen van de volkeren naar de 70 talen.”
We leren dat toen de wereld zoals nu nog jong was, dat Hasjem de wereld inrichtte voor 70 verschillende volkeren. Wanneer we aan volkeren denken, dan ontkomen we er haast niet om in ‘staten’ te denken.

Het concept van de 70 volkeren volgens de Tora ligt veel genuanceerder. We kunnen eerder spreken van 70 culturen. De verschillen tussen een Fransman, Arabier en een Japanner is meer dan het geografische karakter en staat. Er zijn verschillen van de manier van denken, het uiten en handelen. Verschil van mentaliteit dus. Maar door de honderden, duizenden jaren heen is het allemaal niet zo duidelijk meer als ze ooit waren.
De Gemara spreekt van over de originele 70 volkeren met hun eigen spiritueel karakter dat in de Hemelen door een eigen engel [een vorst] wordt vertegenwoordigd.

Waarom heeft Hasjem geen 60 of 80 volkeren maar precies 70 volkeren geschapen? Omdat het getal volgens het aantal van de Kinderen van Jisrael [Ja’aqov] zijn geschapen. Ze komen dus overeen met onze 70 voorouders die naar Egypte trokken. De RaMBaN legt uit dat het Sanhedrin 70 rechters had en 70 families creëerde het Joodse volk, omdat 70 het aantal is van de individuen met hun eigen inzicht en hun eigen spirituele kracht.

In principe bestaan er 70 verschillende aspecten zoals eerlijkheid, intelligente en geleerdheid. Maar er zijn ook verschillende variaties van de waarheid. Dat is de reden waarom de mensheid niet uit 1 volk, maar 70 bestaat en daarom ook moest het Sanhedrin 70 rechters hebben om de Tora en de wereld met meest complete blik te kunnen beoordelen. De 70 volkeren, de 70 variaties van een cultureel perspectief komen overeen met de 70 manieren van denken in Israël. Ieder volk heeft als doel een eigen positieve bijdrage te leveren aan de wereld. Maar dat niet alleen. Ieder volk moet ook iets positiefs bijdrage aan het Joodse volk. Volgens Rav Tzadok van Lublin treurden de profeten daarom over de vernietiging van heidense volkeren, zelfs onze vijanden, omdat hun vernietiging toch een vorm van een spirituele verlies voor ons allemaal is.

Rabbi Akiva zei eens: “er zijn drie dingen wat ik van de Meden waardeer: dat zij hun vlees op tafel snijden, dat zij alleen op de hand kussen en hun beraadslaging in de velden hielden” [Berachot 8b]. Dit geeft aan dat ieder volk dus zijn eigen karakteristieke eigenschappen heeft. Zo staan de Chinezen bekend om hun oude cultuur, de Japanners appreciëren ingetogen schoonheid en hun eten is net zo’n ritueel als hun Theeceremonie.
Hoewel de Indiërs dansen heidens is, is het een erkenning van het symbolische gebaar. Dit zie je weer duidelijk terug in Indische Joden op de manier hoe zij hun loelav schudden. Het was de Afro-Amerikaanse strijdlust in de jaren ’60 die de etnische trots populair maakte, maar ook om anders te durven zijn, waardoor deze Joden die onder hun invloed leven met trots hun kippa dragen am publiek. Dit doordat deze Afro-Amerikanen in die tijd graag dashiki en Afro-kapsels droegen.

Wanneer we naar de kasjroet kijken, schijnen de Amerikaanse rabbijnen met een Duits achtergrond al heel lang de reputatie hebben van buitengewoon eerlijk, zorgvuldig en efficiënt. Over het algemeen staan Duitse Joden sowieso bekent voor hun eerlijkheid, punctualiteit en een vorm van orde. Naar het schijnt zou hún kehille in New York de enige niet-chassidische kehille in de VS zijn die een duidelijk samenhangende structuur kennen. Ook is het opvallend dat een groot percentage van de jisjive masjgichiem, die les geven over wat men zou kunnen noemen ‘Tora-etiek en filosofie’ ook een Duitse achtergrond hebben.
Ook de Duitse niet-Joden staan bekent als netjes, doeltreffend en een gevoel voor orde en filosofie.

Betreft het leren van de Tora is er geen jesjive in de wereld die te vergelijken is met de jesjivot van de vooroorlogse Oost Europa. Maar ondertussen schijnt het wel dat de sfeer op de Amerikaanse jesjivot over het algemeen veel vriendelijker is dan in de oude jesjivot. De geest van het egalitaire kameraadschap, het relatieve gemak waar de nieuwkomers vrienden maken, is niet omdat Amerikanen harder werken aan het mitswe van Naastenliefde, maar vanwege de geest van de Amerikaanse sfeer van informele gelijkheid. Dit heeft zeker zijn nadelen, maar heeft ook iets goeds aan de jesjivot toegevoegd.
Het niveau van het volgen van Tora in Groot-Brittannië is hetzelfde als in de Verenigde Staten, maar een veel hogere niet-charedisch Joden hebben aansluiting in synagogen in Groot-Brittannië omdat Engelse Joden, net als de Engelse niet-Joden, een groot respect hebben voor traditie.

Wij spreken hier dus duidelijk over een niet-Joodse invloed dat goede impact op ons heeft. Wij Joden hebben zeker allemaal profijt van deze goede karakteristieke eigenschappen van deze volkeren waaronder wij in galoes leven. Hun antisemitische houding laten we in dit artikel wel duidelijk in het midden. Toch moeten we vooral niet de niet-Joden nadoen en we moeten echt op onze hoede blijven voor hun negatieve invloeden om ons heen. Maar helaas, door eeuwen rondzwerven, weten wij niet meer wat de originele authentieke Joodse kenmerken zijn. Toen de Staat Israël in 1948 werd uitgeroepen, begonnen wij ons af te vragen hoe wij Joodse kenmerken en cultuur moeten definiëren. Helaas hebben wij ons niet en masse tot de Tora gewend voor de antwoorden. Sterker, de hedendaagse Charedische gemeenschap heeft nog steeds niet duidelijk het antwoord verwoord om de massa van vandaag een aantrekkelijk alternatief te bieden. Bijvoorbeeld: waarom denken vele niet-charedische Joden dat charediem en opzichtigheid [in kleding en gedrag] synoniem zijn?

Tijdens de Jom Kippoerdienst worden Noach en zijn kinderen aangehaald en het bidden voor het welzijn van de volkeren. Op Soekkot hebben wij het over de 70 offers die in de Beit Hamiqdasj [Tempel] werden gebracht namens de 70 volkeren. Soekkot is dus de levensonderhoud voor alle 70 volkeren. Dit omdat de offers gepaard gingen met gebed voor vrede en harmonie tussen alle naties van de wereld!

70 runderen:
13 op de 1e dag
12 op de 2e dag
11 op de 3e dag
10 op de 4e dag
9 op de 5e dag
8 op de 6e dag
7 op de 7e dag +
————–
70 runderen voor 70 volkeren

Gog en Magog is de verzamelnaam voor die 70 volkeren van de wereld. Het Hebreeuwse woord ‘Gog’ betekent dak [gaĝ]. Het is een zinspeling op de bescherming en zekerheid die het dak van een Soekka ons in de woestijn gaf. Het is tevens een zinspeling op het gevoel van bescherming en zekerheid die we sowieso in fysieke dingen beleven.
De laatste oorlog die de profeten in Jichzaq’el 38:18-39:16; Zecharjah 14:1-24 beschrijven [wat wij lezen tijdens de eerste dag van Soekkot], is de oorlog van Gog en Magog. Deze valt ook in de maand van Soekkot en dat is Tisjrei. Na die oorlog zal de wereld voor altijd de waarheid van Hasjem en de Tora omarmen.
Soekkot roept ons allen dus op tot erkenning van de waarheid, Jood en niet-Jood.

Tot slot worden in Parasja Ha’azinoe de grenzen van de landen aangehaald, want ieder volk voegt – zoals we al zagen – goede eigenschappen aan de wereld toe. Dit terwijl wij de negatieve eigenschappen wél moeten afwijzen. Maar door dit goed te benaderen en te gebruiken in onze unieke missie als Joden, voegen wij iedere dag vreugde aan de wereld toe voor iedereen. Iedereen wordt dan in die vreugde vertegenwoordigd. Zoals eerder gezegd: Ieder volk moet ook iets positiefs bijdrage aan het Joodse volk.

En wanneer de volkeren naar Jeroesjalajiem komen om met ons Soekkot te vieren, zullen zij ook leren over de wijsheid van Hajem!

Bron: What’s wrong with beining human? Van Rabbi Yisroel Miller
Letting Go of the Roof van Shifra Hendrie van Chabad.org

©Jodendom-online 2013

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *